My Travel Diary #80: een stroeve start in een niet altijd Incredible India

495

Home » India » My Travel Diary #80: een stroeve start in een niet altijd Incredible India

Na dik een maand Thailand is het tijd voor deel 2 van onze Azië-trip en vliegen we van Bangkok naar Bangalore (Zuid-India). Het is nog wel even stressen wanneer we vlak voor het boarden onze namen hard door de luidsprekers van Don Muang Airport horen galmen, maar dit blijkt gewoon een extra visa-check te zijn. Gelukkig is het helemaal in orde en mogen we met de vlucht mee. 

Omdat we tegen middernacht op Bangalore Airport landen, regelen we via ons hotel alvast een taxi. Wel zo fijn om je bij aankomst niet druk te hoeven maken over vervoer. Toch werkt dat in India blijkbaar net even iets anders. De chauffeur heeft ons tijdens onze vlucht een berichtje gestuurd, dat wij hem maar even moeten bellen zodra we geland zijn. Sorry, maar waarvoor moet ik op voorhand alle gegevens rondom onze vlucht doorgeven, als er uiteindelijk toch niks mee gedaan wordt? Als ik een taxi bestel via een hotel, verwacht ik op z’n minst dat er iemand klaar staat op de luchthaven met een bordje met mijn naam erop. Niet dus. Lang verhaal kort: een hoop stress en frustratie en alles bij elkaar hadden we gewoon een Uber moeten nemen. 

Na een nachtje in een hotel vlakbij de luchthaven nemen we een Uber naar het busstation van Bangalore. Hier stappen we op de bus richting Hospet, een stad niet ver van onze eerste bestemming in India, Hampi. Het is ongeveer 20.00u wanneer we in Hospet arriveren. Hier worden we in het pikkedonker, langs de snelweg uit de bus gezet. Binnen 30 seconden staat er een tuktuk chauffeur langs ons die ons wel naar Hampi wil brengen. De kosten:€45. Ik vraag of hij zich niet vergist, want vanuit onze accommodatie in Hampi hebben ze aangegeven dat de rit vanuit Hospet ongeveer€3-5 kost, maar nee hij is bloedserieus. We bedanken hem vriendelijk en geven aan dat we verder kijken. 

Maar dan begint de ellende, de tuktuk chauffeur ziet ons als zijn klanten en doet er alles aan om ons in zijn tuktuk te krijgen. Hij blijft ons stalken en voorkomt continu dat een andere tuktuk chauffeur ons meeneemt. Om knettergek van te worden. Zijn prijs gaat op den duur wel omlaag naar €7 en daarmee gaan we akkoord, maar als hij bij het instappen toch weer direct de prijs omhoog gooit, zijn wij het zat. Het gaat ons ondertussen niet meer om de kosten, maar om het principe en het vertrouwen dat we in hem inmiddels wel hebben verloren.

Maar ja, met vasthouden aan principes kom je in India niet ver, dus daar stonden we dan in het pikkedonker langs de snelweg in een godverlaten gebied en behoorlijk over de zeik. En die chauffeur? Die zag ons nog steeds als zijn klanten en week geen seconde van onze zijde. Smeken, boos worden, vriendelijk vragen of hij a.j.b op wilde hoepelen, niks hielp. Pas toen we na een kilometer lopen een groepje tuktuk chauffeurs zagen en er gelukkig één chauffeur de ballen had om ons mee te nemen, viel bij hem het kwartje dat we écht niet bij hem in zouden stappen. 

Inmiddels waren we nog geen 24 uur in India en hadden we het al helemaal gehad. Hoezo dachten wij dat het een goed idee was om na een maand Thailand nog een maand naar India te gaan? Dat hadden we achteraf gezien sowieso in omgekeerde volgorde moeten doen. Maar ja, we zijn er nu en zullen er het beste van moeten maken. 

Wanneer we echter in Hampi arriveren en blijkt dat er een of ander groot festival aan de gang is waar duizenden mensen op af komen en waar tot laat in de avond keiharde muziek wordt gespeeld, zakt de moed ons echt in de schoenen. Het enige geluk dat we hebben is dat het festival nog “maar” 2 dagen duurt en we aan het einde van ons bezoek aan Hampi gelukkig nog een paar rustige dagen te besteden hebben. Tenminste dat hopen we.

Op zich hebben we met het festival zelf geen probleem, vinden we best leuk om mee te maken. Wat wel heel irritant is, is dat we amper rustig over straat kunnen lopen zonder dat er iedere halve minuut om een selfie wordt gevraagd. In eerste instantie vinden we het nog wel aandoenlijk en doen we graag mee, maar op den duur wordt het vervelend en besluiten we om selfies met groepen mannen vriendelijk af te wijzen. Deze voelen met name voor mij als vrouw niet oke. Helaas wordt het weigeren van selfies niet altijd geaccepteerd, met onprettige situaties zoals naroepen, uitlachen en eindeloos nastaren als gevolg. We worden op den duur zelfs door een groep jonge mannen achtervolgd. Heel erg vervelend. We besluiten de eer aan onszelf te houden en het maar zoveel mogelijk te negeren, al moeten we ons echt inhouden om ze niet helemaal verrot te schelden of erger. Wat een onbeschofte lui!

De drang om niet alsnog een ticket naar een andere bestemming te boeken wordt steeds groter en ik moet toegeven dat we de mogelijkheden zeker hebben gecheckt. Sri Lanka, Nepal of toch gewoon terug naar Thailand? Alles is op dit moment mogelijk, maar wij beseffen ons dondersgoed dat een reis door India zelden zonder tegenslagen verloopt en dat India absoluut nog heel veel moois voor ons in petto heeft. We besluiten daarom om vol te houden. 

Wanneer het festival is afgelopen en wij vroeg in de ochtend een van de mooiste uitzichtpunten van Hampi bezoeken, voelen we eindelijk rust over ons neerdalen. Dit is het Hampi uit onze herinneringen en het India waar wij zo naar verlangden. Zo mooi en zo mysterieus. Gelukkig hebben we nog 2 volle dagen om optimaal van Hampi te genieten en dat doen we dan ook volop. We bezoeken indrukwekkende tempels, beklimmen de rotsen die zich overal rondom het dorp bevinden, op zoek naar uitkijkpunten en genieten van de mooiste zonsopkomsten en zonsondergangen. 

De laatste 2 nachten wisselen we trouwens van accommodatie. Niet dat de eerste plek zo slecht was, maar omdat deze iets verder van Hampi bazaar was gelegen. We kiezen dit keer voor een accommodatie op loopafstand (15 min.) van Hampi bazaar, Vikram Homestay. Een onwijs fijn plekje dat rustig is gelegen. We betaalden hier nog geen €20 per nacht. Ga je naar Hampi dan is dit een hele dikke aanrader! Boek wel op tijd, want er is maar 1 appartement.

Klik hier voor meer informatie en actuele prijzen van Vikram Homestay Hampi

Van Hampi nemen we de trein naar onze volgende bestemming, Badami. Deze plek staat in eerste instantie niet op onze planning, maar godzijdank word ik geïnfluenced door Corine van Hip on Trip. Badami blijkt een van de leukste en meest authentieke plekken die wij tot nu toe in India hebben bezocht. Het dorp staat bekend om haar prachtige grottempels. Wie mijn vorige reis update heeft gelezen weet dat ik geen fan ben van grotten, maar deze grotten zijn echt next level. Zo ontzettend mooi! Ze doen ons denken aan de grottempels van Ajanta en Ellora die wij jaren eerder al eens bezochten. Ongelofelijk dat dit soort plekken zo goed zijn bewaard.

Naast de rotstempels vind je in de directe omgeving van Badami ook nog verschillende tempels en tempelcomplexen. Om niet meteen al tempelmoe te worden besluiten wij om alleen de Mahakuteshwara tempel en het tempelcomplex van Pattadakal te bezoeken. Die laatste staat op de Unesco World Heritage lijst en dat is zeker niet voor niets. Wat een parel deze plek. 

Wat ons een beetje tegenvalt in Badami is het vinden van een goed en betaalbaar hotel. Het liefst slapen we bij een leuke, kleinschalige homestay, die nog wel een beetje comfortabel is, maar die zijn hier helaas niet. De meeste hotels zijn groot qua opzet en vrij sfeerloos. En met een beetje pech is de ligging ruk, want het centrum van Badami is behoorlijk luidruchtig. Wij kiezen uiteindelijk voor het Krishna Heritage Hotel en dat blijkt een dikke meevaller. Hier geen geluidsoverlast en een fijne, ruime kamer. De prijzen liggen wel een stuk hoger dan wij tot nu toe gewend zijn, maar dat komt doordat het aanbod hotels in Badami erg klein is. 

Van Badami reizen we door richting Honavar. Dit doen we met de lokale bus en inclusief een extra stop in Hubli, want anders wordt het wel een erg lange en vermoeiende rit. Hubli is een grote stad waar ik vooraf weinig goeds over lees, maar wij vinden het eigenlijk wel een prima plek voor een tussenstop. In de directe omgeving van ons fijne hotel liggen genoeg leuke cafe’s en restaurants en is er zelfs nog de mogelijkheid om uitgebreid kleding te gaan shoppen. Mij hoor je niet klagen. 

De busrit van Hubli naar Honavar is een pittige. Dik 5 uur lang hobbelen we over een weg die voor een groot deel open ligt. Het is behoorlijk afzien.

Honavar kan ik kort over zijn: één grote teleurstelling. Deze plek stond al een hele tijd op mijn wensenlijstje vanwege de “prachtige” backwaters, maar die vielen ons helaas behoorlijk tegen. Achteraf gezien een gevalletje slechte voorbereiding, want ik denk dat er zeker mooie backwaters in de omgeving van Honavar te vinden zijn, alleen werden wij door onze homestay naar een plek geleid die vooral populair is bij Indiase toeristen. Een plek met onderweg veel gezelligheid, eten en drinken. Niks geen mooie, idyllische riviertjes met veel palmbomen zoals in Nileshwar (Kerala).

Honavar was wat ons betreft iets te veel gericht op lokale toeristen. Op grote groepen mensen die niet perse voor de mooie natuur komen. Hetzelfde gevoel dat we 2 jaar geleden hadden in Kodaikanal. Super hoge verwachtingen, maar uiteindelijk eerder dan gepland weer doorgereisd, omdat op onze homestay na, eigenlijk alles tegenviel. Het strand bij Honavar was het net niet en ook de beroemde Shiva tempel aan de kust bij Murudeshwar vonden wij niet de moeite waard. Het is voor velen een belangrijke religieuze stop, maar naast dat het jammer is dat het Shiva beeld op dat moment in de steigers staat, vonden wij de hele sfeer in en rondom de tempel allesbehalve fijn. 

Na Honavar is Shimoga onze volgende bestemming, maar omdat we nu 2 extra nachten te besteden hebben, gaan we op zoek naar een leuke accommodatie halverwege de rit.  Het wordt uiteindelijk een plek vlakbij de 3e hoogste waterval van India, Jog Falls (253m). Nou is de waterval zelf niet echt de moeite waard zo in het droge seizoen, maar de accommodatie die we boeken is super relaxed en ligt lekker rustig. We verkennen de mooie omgeving te voet en dompelen ons onder in de rivier vlakbij ons huisje. 

Iedere keer wanneer wij op reis gaan naar India bezoeken we minimaal 1 national park, omdat wij gek zijn op wildlife en tijgers spotten in het wild. Voor deze reis stonden zowel Kabini als Nagarhole National Park op de planning, maar beide parken waren op het moment van ons bezoek dicht vanwege meerdere (dodelijke) conflicten tussen mensen en tijgers. We moesten dus op zoek naar een alternatief. 

Helaas vonden we geen vergelijkbaar alternatief waarbij de kans op het spotten van tijgers net zo groot was, maar viel ons oog wel op een wildlife reservaat waar op dat moment regelmatig een uniek zwart luipaard werd gespot, Bhadra Tiger Reserve. Ook leven er tijgers in dit park, vandaar de naam, alleen is de kans om ze daadwerkelijk te spotten heel erg klein. 

Van Jog Falls reizen we via de stad Shimoga naar Bhadra Wildlife Reserve. We verblijven hier net als tijdens ons bezoek aan Bandipur National Park bij een accommodatie die wordt gerund door Jungle Lodges, een organisatie die op veel plekken in de staat Karnataka safari/wildlifepakketten aanbieden. Wij boeken een 4d3n pakket waarbij 4 jeepsafari’s, 2 bootsafari’s en 3 overnachtingen bij de River Tern Lodge zijn inbegrepen. 

De ligging van River Tern Lodge is fantastisch. Alle bungalows kijken uit over het Bhadra reservoir. De bungalows zijn verrassend comfortabel en het eten is, zoals we gewend zijn, super. 

Helaas hebben we super pech wat betreft het spotten van het zwarte luipaard. Net voor ons bezoek aan Bhadra zijn er olifanten richting het dorp nabij de lodge getrokken en deze hebben ze met vuurwerk proberen af te schrikken. Helaas is Blacky, zoals het zwarte luipaard wordt genoemd, daar ook flink van geschrokken, want hij laat zich al een paar dagen niet zien. Maar ja, het is geen dierentuin en wanneer het aankomt op het spotten van tijgers of luipaarden heb je natuurlijk nooit garantie. Wij hebben er vrede mee, maar sommige Indiërs die speciaal voor het zwarte luipaard zijn gekomen, zijn er goed ziek van.

We hebben ook helemaal geen reden om te klagen. We mogen Blacky dan niet hebben gespot, maar we hebben wel 6 (!!) andere luipaarden, 2 lippenberen en heel veel olifanten, gaurs, wilde zwijnen, herten en vogels gespot. Bhadra Tiger Reserve is een fantastische plek voor natuurliefhebbers. Het was vanwege het prachtige reservoir weer een hele andere ervaring dan al die andere wildlife parken die wij tot nu toe in India hebben bezocht. Een hele dikke aanrader. 

Van Bhadra Tiger Reserve reizen we door naar de laatste bestemming van deze reis door India, Goa. Het is inmiddels onze 4e keer Goa, dus we weten een beetje wat we kunnen verwachten. Waar we alleen geen rekening mee hebben gehouden is het hete seizoen dat dit jaar helaas iets eerder van start is gegaan dan 2 jaar geleden. De eerste nacht verblijven we in Panjim, maar iedere stap die we zetten wanneer we het historisch centrum verkennen, druipt het zweet letterlijk over mijn rug. We besluiten daarom dat we beter ergens aan de kust kunnen gaan zitten en reizen snel door naar het zuiden van Goa. Gelukkig valt het hier met de hitte nog wel mee. 

De laatste 4 nachten van onze reis door India verblijven we sowieso op ons favoriete plekje in Goa, Agonda Beach. Ons verblijf bij New Common Home staat ver op voorhand al vast. De overige nachten verdelen we tussen het populaire Palolem Beach en een plek wat verder van de kust midden in de natuur. Wat veel mensen niet weten is dat het binnenland van Goa ontzettend groen is en dat er verschillende natuurgebieden te vinden zijn. Wij verblijven bij The Inaka Goa, een kleinschalige accommodatie in het Cotigao Wildlife Reserve. Het ligt op maar 13 kilometer van Palolem Beach, maar het is een totaal andere wereld. Heel tof om ook deze kant van Goa te ervaren. 

Klik hier voor meer informatie en actuele prijzen van The Inaka Goa

Naast het genieten van de mooie natuur rondom The Inaka doen we verder eigenlijk wat we altijd in Goa doen: lekker roadtrippen op de scooter langs de mooiste stranden van Goa. We bezoeken o.a Kakolem Beach en het altijd mooie Cola Beach. Verder genieten we volop van onze tijd in Palolem en Agonda. We gaan op zoek naar mooie uitkijkpunten, maken heerlijke strandwandelingen en genieten iedere avond weer van zonsondergang vanaf het strand. 

Benieuwd naar onze favoriete accommodatie op Agonda Beach? Je checkt hem hier.

Goa blijft een van onze favoriete strandbestemmingen in Azië. De sfeer is er fantastisch en je kunt je er weken vermaken, want Goa heeft zo ontzettend veel te bieden. Niet alleen een prachtige kustlijn van meer dan 100 km lang, maar dus ook genoeg cultuur en natuur. 

Na een maand zit onze reis door India er weer op. Het was weer een fantastische reis met vele ups, maar toch ook wel een aantal downs. Maar ja, dat hoort er bij India ook wel een beetje bij. Het blijft zeer zeker een ontzettend bijzonder land.

Waar het aan het begin van onze reis nog een beetje spannend was of we door het extreme winterweer wel konden vertrekken vanaf Schiphol, hebben we dit keer te maken met een ander probleem: de oorlog tussen de USA/Israël en Iran. Gelukkig hebben wij een directe vlucht van Mumbai naar Amsterdam en maken we geen tussenstop in het midden-oosten. Toch worden we een klein beetje zenuwachtig wanneer Indigo vanwege de situatie in de eerste week na het aanbreken van de oorlog een aantal vluchten gaat schrappen. Maar ook dit keer hebben wij weer mazzel, onze vlucht vertrekt gewoon. 

Inmiddels zijn we dus weer terug in Nederland. De eerste maand zitten we in Alkmaar om op poes Sally te passen en vlak daarna hebben we nog een aantal oppasadresjes in het zuiden van het land. In mei vertrekken we voor een paar weken richting de Franse Alpen, een regio waar we nog nooit eerder zijn geweest. Ook hier gaan we oppassen, maar omdat het gaat om 2 paarden, zullen we ook genoeg tijd hebben om mooie wandelingen te gaan maken en de omgeving te verkennen. Ik ben heel benieuwd!

Klik hier voor een overzicht van alle reisupdates

Check hier alle artikelen over India