Mina "strikes" again

Azië Indonesië Sumatra Wildlife

Orang-oetan Mina, Bukit Lawang in het nieuws.

 

Deze week een opmerkelijk bericht in de kranten en op tv: “Nederlandse (25) valt in ravijn na aanval van orang-oetan Indonesië.” Het ongeval had plaatsgevonden in Bukit Lawang, Sumatra, een van mijn favoriete plekken in Indonesië. Het verhaal maakte duidelijk dat de groep waarmee de Nederlandse een trekking maakte, aangevallen werd door een orang-oetan die het op hun eten had gemunt. Een orang-oetan die uit is op nasi goreng, dat moest wel Mina zijn!

Iedereen die ooit in Bukit lawang is geweest heeft wel eens van Mina gehoord. Mina is zowel beroemd en berucht en niet alleen in Bukit Lawang, ook daar buiten. In de Lonely Planet reisgids van Indonesië staat een stuk over Mina geschreven, Mina heeft een eigen Franse Wikipedia website en op internet barst het van de reisverhalen en filmpjes over Mina. Mina is een legende, maar waar heeft zij deze bekendheid te danken?

Mina is niet in het wild opgegroeid. Haar precieze geschiedenis ken ik niet, maar ik weet dat ze in 1979 naar Bukit Lawang is gekomen. Ze was toen ongeveer 3-4 jaar oud, veel te jong om al gescheiden te zijn van haar moeder. Ze kwam in Bukit Lawang in het Bohorok rehabilitatie centrum terecht. De meeste orang-oetans die hier zaten waren het slachtoffer van illegale wildlife handel en werden als baby als huisdier gehouden. Ook bij Mina was dit het geval. In het centrum leerde ze zich weer gedragen als orang-oetan en werden ze klaargestoomd voor een leven in de jungle. In 1996 werd het centrum gesloten, maar het speciale voederplatform, waar de orang-oetans 2x daags eten kregen, bleef open. Mina was een van de eerste orang-oetans die vanuit het rehabilitatiecentrum in het wild werd uitgezet. Ze is dus altijd gewend geweest aan mensen en is dus semi-wild.

 

Entree Gungung Leuser National Park

 

Veel toeristen reizen naar Bukit Lawang om orang-oetans in het wild te zien en terecht! Het is relatief makkelijk bereikbaar en de kans op het zien van orang-oetans is erg groot. Er zijn wel  regels waar je je als bezoeker van het park aan moet houden. Enkele van deze regels zijn:

 

 1. Het is niet toegestaan de dieren eten of drinken te geven.

2. Je moet afstand houden van de dieren met een minimum van 10 meter.

3. Het is niet toegestaan het park te betreden zonder een gecertificeerde gids.

 

Deze regels klinken waarschijnlijk heel erg logisch, toch lappen veel gidsen in Bukit Lawang ze compleet aan hun laars en dat is precies het probleem met Mina. Het grootste probleem is dat veel gidsen de orang-oetans ook buiten het voederplatform voeren. Waarom ze dit tegen alle regels in doen, durf ik niet te zeggen, maar wat mij het meest voor de hand ligt, is dat de dieren zo lekker dichtbij komen en de toeristen daar blij van worden en grotere fooien geven. Wie wil er nou niet een orang-oetan aanraken, voeren of een leuke selfie met ze maken? Google voor de grap eens “Jackie orangutan Bukit Lawang” en bekijk de foto’s en video’s. Wanneer ik dit soort foto’s op internet zie, word ik boos en verdrietig. Mina weet heel erg goed, dat wanneer er groepen toeristen in de jungle zijn, zij eten bij zich hebben. Dit eten wordt altijd door een van de gidsen gedragen. Veel van deze gidsen zijn bang van Mina, want zodra Mina in de buurt komt, schieten ze in de stress. Op het moment dat Mina nadert hebben ze 2 keuzes: 1. Het eten achterlaten voor Mina en rennen voor je leven. 2. Hopen en bidden dat Mina een goede dag heeft en niet aanvalt. Doet ze dit wel, dan heb je als gids een probleem en mag je hopen dat de schade meevalt. De meeste gidsen kiezen dus voor optie 1, wat inhoudt dat Mina altijd de winnaar is. Voor toeristen is er de geruststelling dat Mina het eigenlijk nooit op hun heeft gemunt, is dit wel het geval, dan heeft ze echt een hele vervelende dag achter de rug ;-)

 

Mijn ervaring is dat de gidsen die de orang-oetans en dus ook Mina, NIET voeren, zelden problemen met haar hebben. Mina is zo ontzettend slim, zij kent en herkent de gidsen en weet dus donders goed wie er bang van haar is en waar iets te halen valt. Natuurlijk is het voor deze gidsen ook altijd spannend wanneer Mina in de buurt is, je hebt toch een grote verantwoordelijkheid naar je gasten toe, maar wanneer de gids zorgt dat de gasten op gepaste afstand blijven en vooral rustig blijven, komt het eigenlijk altijd goed.

 

Uiteindelijk komt het er op neer dat je Mina niks kwalijk kunt nemen. Ze is verpest door een gebrek aan verantwoordelijkheidsgevoel. Een trieste conclusie, maar meer kan ik er niet van maken. Het enige wat ik probeer te bereiken is mensen bewust te maken van het probleem in Bukit Lawang en proberen te voorkomen dat het met andere orang-oetans ook uit de hand gaat lopen. Ik hoop van harte dat de Guide association zich ook bewust is van het probleem en dit aan gaat pakken. Wij als bezoekers aan de jungle hebben de verantwoordelijkheid de dieren met rust te laten. Heb je een gids die zich niet aan de regels houdt of kom je er tijdens een trekking eentje tegen, dan mag je hem er best op aanspreken vind ik, doe ik regelmatig ;-). Wil je orang-oetans van dicht bij zien, ga dan gewoon een dagje naar de Apenheul! Das ook hartstikke leuk.

 

Mina, Bukit Lawang

 

 

 

Share this:

Gek op reizen en groot Azië-liefhebber. Altijd bezig met het plannen van mijn volgende reis. Het liefst trek ik de jungle in, op zoek naar wildlife.

Leave a Comment